een brus is een kind met een broer/zus met kanker
brussen groeien op in een andere situatie dan de doorsnee kinderen.
de ouders zitten het meeste in het ziekenhuis en thuis ben je alleen of er is oppas.
je krijgt ( meestal ) weinig aandacht omdat het zieke kind op dat moment meer nodig heeft.
maar toch is het nodig om als ouder zijnde de broers/zussen ook aandacht te geven en niet te verwaarlosen.
BIjvoorbeeld: ga een dagje iets leuks doen of zo
als brus zijnde is het goed om er over te praten, het is niet altijd even makkelijk.
maar om al je verdriet op te hopen is ook niet al te best.
praat er over met je leraar, vader/moeder, opa/oma.
je zal merken als je er over hebt gepraat en alle verdriet is er uit
dat het je oplucht.

Een brus is een kind met een broer of een zus die kanker heeft. Deze brussen groeien daardoor op in een andere situatie dan de ‘doorsnee’ kinderen. De ouders zitten vaak in het ziekenhuis bij het zieke kind en de brus zit dan alleen thuis of er is een oppas. Brussen krijgen soms weinig aandacht, omdat het zieke kind op dat moment meer aandacht nodig heeft. Hier kunnen de ouders meestal niks aan doen, dit is een soort automatisme. Maar als je zelf een brus bent weet je hoe rot dat is. Aan de ene kant begrijp je wel dat je broer of zus kanker heeft en dus meer aandacht krijgt, ook van andere mensen die dan weer eens met kado’s aankomen alleen voor het zieke kind, maar jij wilt ook graag aandacht. Ouders kunnen hun andere kind(eren) ook aandacht geven ook als is het maar iets kleins, gewoon een stukje meelopen naar school of een spelletje doen, als de kinderen maar niet het gevoel krijgen dat ze ‘verwaarloost’ worden. Als je een brus bent is het goed om over de ziekte kanker te praten, maar ook over hoe jij je voelt als brus, anders kun je je emoties op gaan proppen. Dus praat erover met je vriend(in) of broer of zus of wie je ook maar vertrouwd! Dus brussen: YOU ALSO NEED ATTENTION! (dit stukje is een deel gekopieert en verder aangepast door Milou )